Ten zapach należał do codziennej pracy, towarzyszył przedmiotom w podróży, ofiarowując zmysłowi powonienia część opowieści, której formalne spojrzenie nie potrafiło wypowiedzieć. Z czasem to właśnie ci, którzy otrzymywali te pudełka, rozpoznawali ten podpis i prosili, by mógł istnieć samodzielnie.

Tak LAVS stał się fragrancją i wyznaczył początek poszukiwań olfaktorycznych Filippa Sorcinellego.

Od tamtej pory minęło dwadzieścia pięć lat i podczas gdy zapach przemierzał kraje, kultury i wrażliwości, jego twórca przemierzał samego siebie. Obok krawiectwa pojawiły się fotografia, malarstwo, muzyka, performance oraz coraz bardziej osobisty uniwersum zapachowe, w którym perfumy zyskały godność języka artystycznego.

Poszukiwania olfaktoryczne stały się narzędziem pytania o sacrum, ciało, pamięć, wrażliwość na zranienie, pożądanie oraz tę niezgłębioną strefę człowieka, w której piękno i niepokój tak często się rozpoznają.