Na początku izolacji narzuconej przez pandemię, podczas gdy spędzali czas zamknięci w domach i od czasu do czasu rozmawiali, Elena i Miguel dzielili ten sam sen, mimo że dzieliły ich kilometry. Sen z tych, które budzą i można zapamiętać doskonale, z niezwykłą żarliwością i bogactwem szczegółów. To był sen o potężnej czarnej panterze, wolnej w bujnej dzikiej przyrodzie. Pantera była napięta, z mięśniami poruszającymi się pod lśniącym czarnym futrem, z skupionym zafascynowaniem i skośnymi oczami. W ich wizji pantera miała kły z jaśminu, pazury z ambry i gładkie, lśniące futro. Poruszała się z gracją, wtapiając się w noc.

Panther Fangs pojawia się początkowo miękko, ze spojrzeniem bestii wciąż marzycielskim, hipnotyczną nieruchomością w oczach. Niebezpieczeństwo tkwi w jej gładkich i płynnych ruchach, z falami napięcia mieszającymi się w ciepłym powietrzu wokół ciebie. Gęsta, mroczna i upajająca atmosfera jest naładowana przenikliwymi, słodko-gorzkimi nutami buchu, którym towarzyszą subtelne i zmysłowe nuty zwierzęce i kwiatowe. To moment, w którym sen odsłania się przed oczami, zdobywając cię i przenikając samą rzeczywistość. Jaśminowe kły pachnącej mrocznej bestii lśnią ponad otchłaniami ambry, o ostrym i zalotnym charakterze, wzbogaconym trwałymi nutami dymnymi.