«Ziemia była bezładna i pusta, ciemność okrywała otchłań, a Duch Boży unosił się nad wodami». (Rdz 1, 1-10)

W języku hebrajskim termin «Ruah» nie oznacza jedynie «wiatru», lecz uosabia również ideę Ducha, w szczególności Ducha stwórczego. Słowo to rozciąga się także na znaczenia takie jak «oddech», «tchnienie» i «powiew». Jest to tchnienie życia w to, co inaczej pozostałoby nieożywione, akt Światła rozlewającego się na wody. Ten duch jest najbardziej twórczy i potężny — ten, który unosi się ponad pierwotnymi wodami.

Zapach morza objawia się dzięki jasności słońca na cytrynie. Bez tego tchnienia światła majestat morza pozostałby niedostępny dla naszej percepcji.