«Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan cofnął morze silnym wiatrem wschodnim przez całą noc i uczynił z morza suchy ląd. Morze się rozstąpiło» (Wj 14, 21)

Opowieść o Exodusie stanowi wymowny przykład tego, jak potężny wiatr może być użyty jako narzędzie Boskiego wyzwolenia. Kiedy bowiem Izraelici znaleźli się uwięzieni między armią faraona a Morzem Czerwonym, «Pan cofnął morze silnym wiatrem wschodnim przez całą noc, czyniąc ziemię suchą» (Wj 14:21). W tym epizodzie żywiołowy wiatr objawia się jako środek Boskiej interwencji, podkreślając panowanie Boga nad naturą i Jego niezłomne zaangażowanie w ocalenie swego ludu.

Ten zapach, «Vento Forte», ucieleśnia intensywność ucieczki i jednocześnie energię pogoni, symbolizując samą istotę wolności.