«Bóg przemawia do Hioba spośród wichru» (Hi 38, 1).

Gwałtowny wiatr rozpętał się — tak potężny, że kruszył góry i roztrzaskiwał skały na oczach Pana, lecz Pan nie był w wietrze. Po nim nastąpiło trzęsienie ziemi, a potem ogień, jednak Pana nie było ani w trzęsieniu ziemi, ani w ogniu. (1 Krl 19, 11-12)

Dźwięk wytwarzany przez gwałtowny wiatr uderza swą niszczycielską siłą, rozdzierając kamienie i podsycając płomienie. To wiatr sądu, wiatr odzwierciedlający nieobecność, wiatr wyrażający nieład, który zaprasza do refleksji nad niezbywalnymi potrzebami.