«Bóg przemawia do Hioba w środku burzy» (Hiob 38, 1).

Rozpętał się gwałtowny wicher, tak potężny, że kruszył góry i łamał skały przed obliczem Pana, lecz Pan nie był w wietrze. Nastąpiło trzęsienie ziemi, a potem ogień, jednak Pan nie przebywał ani w trzęsieniu ziemi, ani w ogniu. (1 Krl 19, 11-12)

Dźwięk wydawany przez gwałtowny wicher uderza swoją niszczycielską siłą, rozdzierając kamienie i podsycając płomienie. To wicher sądu, wicher odzwierciedlający nieobecność, wicher wyrażający nieład, który skłania do refleksji nad niezbywalnym.