Ten zapach należał do codziennej pracy – towarzyszył przedmiotom w podróży, ofiarowując zmysłowi powonienia fragment opowieści, który formalne spojrzenie pozostawiało niewypowiedziany. Z czasem to właśnie ci, którzy otrzymywali te pudełka, rozpoznali tę sygnaturę i zapragnęli, by mogła istnieć samodzielnie.

Tak LAVS stał się perfumem i wyznaczył początek olfaktorycznych poszukiwań Filippa Sorcinellego.

Od tamtej pory minęło dwadzieścia pięć lat, a gdy zapach przemierzał kraje, kultury i wrażliwości, jego twórca przemierzał samego siebie. Obok krawiectwa pojawiły się fotografia, malarstwo, muzyka, performance oraz coraz bardziej osobisty uniwersum zapachowy, w którym perfumy zyskały godność języka artystycznego.

Poszukiwania olfaktoryczne stały się narzędziem do zadawania pytań o sacrum, ciało, pamięć, kruchość, pożądanie oraz tę niezgłębioną strefę istoty ludzkiej, w której piękno i niepokój tak często się rozpoznają.